Husserl, jak wiekszosc filozofow, pisal jedna i te sama ksiazke przez cale zycie, zawsze powracajac do poczatku, poprawiajac samego siebie, walczac z wlasnymi zalozeniami. Cel byl niezmiennie ten sam: jak odkryc niewzruszona, absolutnie niepodwazalna podstawe poznania; jak odeprzec argumenty sceptykow i relatywistow; jak uchronic sie przed korozja psychologizmu i historyzmu; jak osiagnac doskonale trwaly grunt w poznaniu. Ja sam, choc w sposob negatywny, bylem silnie uzalezniony od Husserla.